uszczuplanie zapasów

oglądałam  ostatnio   swoje włóczkowe zapasy. sporo   się tego uzbierało, nie powiem…   wypadałoby coś z tym zrobić – na rozstanie  nie jestem  jeszcze gotowa,  pozostaje  więc   powolne przerabianie moteczka po moteczku… nie  bez przyjemności własnej, oczywiście:)

w pierwszej kolejności wyciągnęłam    wełnę jagnięcą  w kolorze naturalnym , dosyć grubą, z   malutkimi  pomarańczowo – brązowymi nopkami – pamiętam, że chciałam zrobić z niej   sweter, ale  okazało się , ze kupiłam jest zbyt mało, a możliwości późniejszego dokupienia – brak .  pierwotna koncepcja  upadła zatem z wielkim hukiem , a ja straciłam zapał do  jakichkolwiek działań.

musiała  swoje  odleżeć  w szufladzie.  przekładałam  ją   co jakiś czas, aby   mieć ja  stale na oku.  niemniej  jednak   koncepcja zastępcza wciąż nie nadchodziła…a ja uparłam się  jak   jakaś nierogacizna, że  wypadałoby  Coś    z  tą wełna zrobić, zanim  zostanie pożarta przez mole.

i z tego uporu  wydziergałam   sobie otulacz lekko  rustykalny;) dwustronny

strona  prawa: strona lewa: widok ogólny:

wzór  z  tzw  sufitu:  rzędy oczek lewych  rozdzielonych    pasmami “mereżki” , którą baaardzo lubię.  brzegi obrobiłam szydełkiem,  żeby   brzegi się nie  podwijały .

a najlepsze jest to , że w  trakcie  dziergania  pojawiła się Koncepcja Zastępcza:) czyli:  uszczuplę zapasy o  pól kilograma wełny – jupi!  na razie nic nie mówię, żeby nie  zapeszyć.   zresztą,  mam  teraz robotę na zamówienie, więc  i tak musi czekać)

pozdrawiam